و بالأخره قرآن در تمام مراحل برنامه هاى روحانى و اجتماعى و اقتصادى وانفرادى و اخلاقى و در تمام شئونات حياتى ، اداره تمام بشريت را در نظر گرفته و غرضش اصلاح حال جامعه انسانى بوده و هرگز تحت تأثير محيط خود نرفت .
آيا وجدان شما و هر عاقل ديگر چه حكم مىكند ؟ آيا توجيهى براى اين موضوع جز وحى بودن قرآن از ماوراى عالم امكانى چيز ديگر ممكن خواهد شد ؟ اينك نظريه قرآن را به طور اختصار در مقابل عادات مذكور شرح مى دهم .
1 -
وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ
( الحاقة / 41 ) .
وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ وَ ما يَنْبَغِي لَهُ
( يس / 69 ) .
قرآن گفته شاعر ( و شعر ) نيست ، به پيامبر شعر تعليم نداديم و نه شعر سزاوار او است .
2 -
وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ . يَتَوارى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ أَ يُمْسِكُهُ عَلى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرابِ أَلا ساءَ ما يَحْكُمُونَ
( نحل / 58 و 59 ) .
وقتى بشارت داده شود به يكى از ايشان به تولد دختر در خانه اش ، رويش از خجالت سياه مىشود در حالى كه خشمناك است ،