« قُلْ ما كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ وَ ما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي وَ لا بِكُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ وَ ما أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ »
( احقاف / 9 ) بگو : من نو بر آورده و بى سابقه از فرستادگان خدا نبوده ( و نيستم ) و نميدانم كه به من و شما چه مىشود ، پيروى نمى كنم مگر آنچه را كه به من وحى مىشود ، و نيستم من مگر ترساننده از عذاب خداوند .
يك قصه تاريخى
موقعى كه ابراهيم فرزند حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم فوت نمود اتفاقاً آفتاب گرفته شد ، مردم پنداشتند كه كسوف شمس بواسطه مرگ ابراهيم است كه پسر پيعمبر خدا مى باشد ، ! وقتى آن حضرت از جريان آگاهى يافت نه تنها براى بلند بردن مقام خود آن را تأييد نكرد بلكه سر منبر رفته پس از حمد و ثنا خداوند مطابق روايتى فرمود : « أيها الناس إن الشمس و القمر آيتان من آيات الله يجريان بأمره مطيعان له لا ينكسفان لموت أحد و لا لحياته » « 1 » اى مردم همانا خورشيد و ماه دو آيت از آيات و علامات خداوند و از
هامش
( 1 ) - مجلسى ، محمد باقر بن محمد تقى ، بحار الأنوار ( ط - بيروت ) - بيروت ، چاپ : دوم ، 1403 ق ، ج 22 ، ص 155 و 156 .