لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ
.
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ
.
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
.
ثالثا ؛ آياتى كه قرآن و كتاب را از لوح محفوظ مىداند :
1 -
وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ
2 .
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ
و آياتى كه به عنوان عموم يا اطلاق دلالت دارد كه آيات قرآن در لوح محفوظ ثبت است .
3 -
وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى
اگر در قرآن مجيد آيه ديگرى در محل بحث نمىبود ، همين آيه مباركه كفايت مىكرد ؛ زيرا آيه صريح است كه نطق پيامبر وحى است كه بسوى او وحى شده است ، قائلين به اينكه الفاظ قرآن از خود پيامبر است كه حسب برداشت شخصى خود بيان داشته ، بايد صراحت آيه را زير و رو كنند كه هيچ مسلمانى چنين جرئتى نمىتواند . .
4 -
هذا كِتابُنا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ
؛ اين نوشته ما است كه بر شما به حق نطق مىكند . مىبينيد كه نطق را به نوشته خود نسبت مىدهد .
5 - آيات بسيارى كه نسبت قول و گفتن را به خدا نسبت مىدهد .
6 - آياتى كه مىگويد كسى مانند قرآن يا يك سوره آن را آورده نمىتواند . بنابر اين كه قرآن به معناى قرائت شده باشد .
7 -
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ
.