عبادت حرام كه مستلزم شرك نيست ، مانند ركوع يا سجده براى غير خدا بدون قصد ربوبيت بلكه براى حق سخاوت و يا علم ، يا دفع ظلم « 1 » او و سجده ملائكه براى آدم چون به امر خدا بوده حرام نبوده بلكه واجب بوده معناى عبادت در لغت عربى ، تذلل با تقديس است و گاهى به معناى اطاعت نيز آمده است ، نمونههاى از آن در قرآن به چشم مى خورد . « 2 »
مفردات راغب : عبوديت اظهار تذلل ، و عبادت غايت تذلل است ، و از عبوديت ابلغ و رساتر است .
مجمع : عبادت به معناى ذلت است ، و راهى را كه با رفتن هموار شده طريق معبد گويند .
صحاح : اصل عبوديت خضوع و ذل است ، و العبادة : الطاعه قاموس :
العبوديته و العبوده و العباده : الطاعه
هامش
( 1 ) - سجده يعقوب و فرزندان او يا به امر خدا بوده و يا از طرف خودشان در فرض ابوبيت اول جال سجده ملايكه براى آدم را دارد و در فرض اخير بايد گفت كه سجده بدون قصد در شريعت آن وقت حرام نبوده .
( 2 ) -يا أَبَتِ لا تَعْبُدِ الشَّيْطانَ .وَ عَبَدَ الطَّاغُوتَ .أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ. ولى در شريعت اسلام سجده براى غير خدا مطلقا حرام است و اين حرمت از مرتكزات متشرعه مىباشد و قرآن از سجده كردن براى خورشيد ماه مطلقا نهى كرده است و فرقى بين آن دو و غير آن دو نيست .