مىفرمايد : خداوند ايمان را بر چهار پايه قرار داده است : صبر ، يقين ، عدل ، جهاد .
صبر مذكور چهار شعبه دارد : شوق ، ترس ، زهد ، ترقب و انتظار .
پس هركس كه شوق بهشت را داشته باشد هوسرانى را كنار بگذارد و هر كس كه از آتش بترسد عقب محرمات نمىرود و هر كس كه در دنيا زهد نمايد مصيبتها بر او آسان گردد . و هر كس كه منتظر مرگ باشد بسوى نيكىها شتاب كند .
يقين ( نيز ) چهار شعبه دارد : زيركى و روشن بينى ، رسيدن بحكمت ، شناخت عبرت و سنت گذشتهگان .
« فمن ابصر الفطنة عرف الحكمة و من تأويل الحكمة عرف العبرة و من عرف العبرة عرف السنة و من عرف السنة فكأنما مع الاولين » و بطريقهاى كه محكم تر است راهنمون شود و نظر كند هر كه نجات يافته است به چه چيز نجات يافته و هر كه هلاك شده براى چه هلاك شده و همانا خدا هر كه را از بين برده تنها به معصيتش بوده و هركه را نجات بخشيده به سبب طاعتش بوده است .
عدالت نيز چهار شعبه دارد . فهميدن امر مشكل ( دقت در فهم ) رسيدن به عمق علم ، روشنى حكم ( حكميت يا حكومت ) خرمى حلم و بردبارى .
پى هركس فهميد همه علم را تفسير نموده است و هر كسى دانست راهها و آبگاههاى حكم را بشناسد و هر كه بردبارى كند در كارش زياده روى ننمايد و ميان مردم ستوده زندگانى نمايد .
روش جديد اخلاق اسلامى (فارسى) — صفحة 309
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٣٠٩