و كمك به نزديكان و شما را از سه چيز نهى مىكند از منكر و فحشاء و ستم .
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
راغب در مفردات خود در تعريف منكر مىگويد : منكر هر فعلى است كه عقلهاى صحيح آن را زشت و قبيح بداند يا آنچه كه عقلها در خوبى و بدى آن راه به جائى نبرند ولى شريعت آن را تقبيح نموده باشد .
در تعريف فحشاء گفته است : قول و فعلى كه زشتى آن بزرگ باشد . « ما عظم قبحه من الافعال و الاقوال » مسلما زنا و لواط و مساحقه و امثالها از فحشا شمرده مىشوند و در قرآن ظهار را ( گفتن شوهر بزنش كه پشتت به منزله پشت مادرم است ) منكر و زور دانسته است .
بنابراين دشنام و الفاظ ركيك و غصب اموال و خيانت در امانت و مخالفت عقد و پيمان همهاش از منكرات است ، و وفا بعهد و به پيمانها و وفا به شرط و وفا بامان دادن خود بكافر امان طلب در فقه اسلامى واجب شمرده شده است .
اساسا ارتباط علم اخلاق و علم فقه بسيار قوى و پيچيده است كه تمييز دقيق حدود آن كار آسان و سادهاى نيست .
دوم - بعضى از روايات
امام صادق ( ع ) در صحيح عبداللّه پسر غالب مىفرمايد : سزاوار