مىشود . بدترين شقاوت اينست كه با مؤمنى طرح برادرى بريزد و عيوب او را بشمارد تا روزى او را سرزنش كند .
7 - غيبت نكند ( بدگوئى در غياب و لو راست باشد ) كه از گناهان مهم است و قرآن آن را همچون خوردن گوشت برادر مرده دانسته است ! در روايت موثقه ابى بصير از امام صادق ( ع ) از رسولالله ( ص ) آمده است : دشنام به مؤمن ، فسق است و جنگ با او كفر و خوردن گوشت او ( غيبت او ) معصيت است و احترام مال او مانند احترام خون اوست . ( ص 64 ج 4 اصول كافى )
8 - افشاى اسرار ، حرام و غير اخلاقى مىباشد ( ص 62 ج 4 اصول كافى ) « 1 »
9 - طعنه زدن و تحقير مؤمنين زشت است
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ
10 - گمان بد در حق مؤمنين ننمايد كه حرام است .
11 - مصيبت مؤمنين را از بدى عمل آنان نداند .
12 - استهزاء و مسخره نمودن مؤمنين بهر شكلى كه باشد زشت و حتى محرم است .
13 - از مؤمنين دورى و جدائى نجويد وقتى رنجشى رخ داد او براى آشتى پيش قدم شود و بهتر است كه از سه روز بيشتر معطل نكند . ( ص 44 ج 4 اصول كافى )
14 - سرزنش مؤمن بر گناهان او - در غير موارد جايز آن مانند
هامش
( 1 ) - به ص 196 ج 1 حدود الشريعه چاپ اول ماده اذاعه مراجعه شود .