عجب گذشته از نقص روحى تنفر اجتماعى را نيز بدنبال مىآورد زيرا فرد خود پسند كه بهر كار خود مىنازد مورد تنفر مردم واقع مىشود . و در كارها بسيار اشتباه مىكند و اميد اصلاح او ضعيف است .
واينهم دو حديث آخر اين بحث :
1 - فى الصحيح عن الصادق ( ع ) :
« آفة الدين الحسد و العجب و الفخر » « 1 »
حسد و عجب و فخر آفت دين است و بقول مجلسى مرحوم اول و دوم از معاصى دل و سوم از معاصى زبانست .
2 - فى جمله من الروايات : « 2 »
« ثلاث مهلكات : شح مطاع و هوي متبع و اعجاب المرء بنفسه »
تزكيه نفس
تزكيه نفس هدف آفرينش انسان و غايت ارسال رسل است ولى آدمى نبايد در پندار و گفتار ، خود را تزكيه نمايد يعنى خود را پرهيزگار و متقى و بدور از عيب و گناه بداند . كه باعث گمراهى و با زمانى و پسمانى او مىشود و از سير و سلوك باز مىماند .
درقرآن آمده است كه خود را تزكيه ننمائيد ( چه بسا كه از فرط خودخواهى و نادانى باشد ) خدا داناتر به كسى است كه تقوى دارد . ( سوره نجم آيه 32 )
هامش
( 1 ) - ص 248 ج 73 بحار الانوار .
( 2 ) - سند هر كدام به تنهائى ضعيف است ولى مجموع آنها قابل اعتبار است رجوع شود به صفحه 5 الى ص 7 ج 70 بحار الانوار .