جنگ هاى داخلى احزاب جهادى ، حيثيت كشور و جهاد اسلامى را بر باد داد ، تا يك دسته كوچك مصمم به نام جنبش طالبان بر اكثر بلاد كشور مسلط و احزاب جهادى ناكام ماندند ، و بالاخره افغانستان بعد از حمله القاعده در آمريكا بدون مشكل زير تسلط آمريكا قرار گرفت و در اين مورد سخن زياد است .
من اعتقاد خود را در اين كتاب « 1 » ( كه شايد آخرين تأليف من باشد ) مختصرا بيان مى كنم كه علت پيروزى جهاد ما احساسات دينى مجاهدين بود ؛ و علت شكست آن حرص و طمع و خود خواهى غالب رهبران جهادى ! ! و سبب عدم قيام حكومت اسلامى - كه انقلاب اسلامى ايران به آن رسيد - ضعف فرهنگ اسلامى مسئولين بالاى غالب احزاب جهادى بود .
به عقيده من گذشته از مداخله خارجى ها ، مسئوليت عمده شكست مجاهدين در اقامه حكومت اسلامى و حفظ استقلال و حاكميت ملى احزاب بزرگ جهادى بود كه براى رقابت نفسانى آن قدر بين خود جنگيدند كه همه ناتوان شدند .
بگذاريد واضح تر نظر شخصى خود را بيان كنم ، مسئوليت عمده اين بدبختى به عهده چند حزب است :
1 - حزب اسلامى شاخته بزرگ آن .
2 - حزب جمعيت اسلامى .
3 - حزب وحدت اسلامى .
مسئولين تصميم گيرنده اين سه حزب روز قيامت در محكمه عدل الهى جواب خواهند داد و همچنين افراد مقصر احزاب ديگر :
هامش
( 1 ) - البته تفصيل آن را در كتاب خاطرات زندگانى خود نوشته ام ، ولى نمى دانم چاپ خواهد شد يانه .