از خود إنسان ريشههاى خوشبختى إنسان را از هر جهت مى شناسد و سعادت او را تضمين مى نمايد .
در مذمّت پر حرفى و حسن كم حرفى رواياتى رسيده است كه نيازى به ذكر آنها در اين كتاب نيست ، همه مى دانيم كه گاهى به كلمهى « تو » خشم مخاطب را بر افروختهايم و خود را در نظر حقير نشان داده ايم . و گاهى به كلمه جناب شما و يا جناب عالى و يا برادر عزيز ، خشم او را فرو آوردهايم و او را وادار كردهايم ما را احترام كند و اقلًا در نظر او بزرگ جلوه كرديم . همين يك آيه با تجربه قطعى ما كفايت مىكند كه از امروز تصميم بگيريم زبان خود را از بدتر و بد بگيريم و سخنان خوب و خوبتر را استعمال كنيم تا هم خود ما آرامش پيدا كنيم و هم مخاطبين ما ، و هم كرامت طرفين محفوظ بماند .
« وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً . . »
( البقرة : 83 )
« وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ . . »
( النحل : 125 )
« وَ لا تُجادِلُوا أَهْلَ الْكِتابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ . . »
( العنكبوت : 46 )
« اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتاباً . . »
( الزمر : 23 )
« وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ وَ عَمِلَ صالِحاً وَ قالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ »
( فصلت : 33 )
« الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ . . »
( الزمر : 18 ) ؛ بلى مسلمان بر اساس آيات زياد بايد قولًا و عملًا محسن باشند قرآن در آيات فوق مى فرمايد : با مردم - چه كافر و چه مؤمن و چه بد و چه خوب و چه كوچك و چه بزرگ به نيكويى صحبت كنيد و با آنان به وجه نيكوتر مجادله و گفت و گو كن . خدا نيكوترين حديث ( قرآن ) را فرو فرستاد . كسانى كه سخن را گوش مى دهند و به نيكوتر آن عمل مىكند .