آسياى صغير تشكيل شد و پس از مباحثات زياد ، اصول وكلياتى را در باب ماهيت عيسى ( ع ) وضع كردند كه همان مبناى قاعده كلامى كليساى كاتوليك قرار گرفت . در آنجا گفتهاند :
« ما اقرار مىكنيم كه پسر يگانه خداوند ، عيسى ( ع ) مسيح ( ع ) ، در آن واحد كامل در الوهيت و كامل در بشريت است ، هم به حقيقت خدا است ، هم به حقيقت إنسان است و داراى عقل و روح وجسد مىباشد . از يك طرف با پدر در الوهيت از يك عنصر و يك گوهر است و از طرف ديگر با مادر ، در بشريت شريك مىباشد و از هر جهت مانند ماست ولى داراى عصمت صرف و فرزند يگانه مولود الهى است « 1 »
اصول دين و اعتقادات إيمانى نصارى در سه نوشته تاريخى كه آنها را ؛
« اعتقادنامه
? creed
» مىگويند ، ذكر شده از اين قرار است :
1 - اعتقادنامه رسولان
? Apostles
كه قديمى ترين مبدأ دينى مسيحيان را متضمّن است و مشتمل بر اصل تعميدى كليساى روم در سراسر عالم مسيحى مىباشد و نصارا عبادت آن را هر صبح و شام تكرار مىكنند و آن اين چنين شروع مىشود :
« ما إيمان داريم به خداى واحد پدر ، قادر مطلق ، خالق همه چيزها و به خداوند واحد ، عيسى مسيح ، پسر خدا ، مولود از پدر يگانه كه از ذات پدر است . . . »
2 - اعتقادنامه نيفة كه متن آن در شوراى اسقف ها در زمان امپراطور كنستانتين ( 325 م ) در شهر « نيفا »
Nicaea
( در آسياى صغير ، ارنيق كنونى ) به رشته تحرير در آمده است و مسيحيان آن را در موقع عشاء ربّانى تلاوت مى نمايند .
3 - اعتقادنامه « اتانازيوس »
Atha nasius
منسوب به سنّت اتانازيوس و مشتمل بر مبدأ ثالوث مقدّس ( اب وابن و روح القدس ) . آن را در اسكندريه در قرن ششم ميلادى نگاشته اند و مسيحيان در اعياد مقدّسه ، آن را قرائت مىكنند .
هامش
( 1 ) . همان ، ص 426