عصمت وناموس ما ، به مسلك هوشمند * گنج بود گنج را به كه نهان داشتن
اى كه تو را آرزوست به كشف ناموس خويش * پرده درى نارواست ، پردگيان داشتن
مگر كمي از وحوش ، نگر به سوى طيور * پند بگير از خروس ز ماكيان داشتن
حافظ شيرين لبان ، مقنعة عصمت است * تلخ بود بي نقاب ، روى زنان داشتن
قصة ناموس وغير ، چه برق با خرمن است * خرمن خود را مخواه برقِ يمان داشتن
تا نگمارى نظر ، دل نكند آرزو * گرسنه چشميدهد ، ديده به نان داشتن
آينة بي حجاب ، به طبع گيرد غبار * خوش بود آئينه را پرده بر آن داشتن « 1 »
هامش
( 1 ) يقول : « فعصمتنا وناموسنا هي كنز بنظر اللبيب ، فأنعم بالكنز المخبّأ المصون .
فيا من ترغب في كشف ناموسك ! إنّ هتك ستار المخدّرات قبيح .
فإن كنت أوطأ من الوحوش ، فانظر إلى الطيور واتّعظ بالديك في حراسته للدجاجة .
انّ قناع العصمة حارس للشفاه الجميلة ، وما أمرّ أن تكون وجوه النساء سافرة بلانقاب .
كما أنّ قصة الناموس مع الغِير قصّة البرق والبيدر ، فلا تتمنّ أن تصيب الصاعقة بيدرك .
وما لم ترسل النظرات فلن تخطر الأمنية في القلب ، فالجائع يسترق النظرات متطلّعاً لامتلاك الخبز .
كما أنّ المرأة المكشوفة سيعروها الغبار بلا شكّ ، فأكرم بستر المرآة وصونها عن الغبار » .