وَ بِهِمْ قامَ الْكِتابُ وَ بِهِ قاموا ! لا يَرَوْنَ مَرْجُوًّا فَوْقَ ما يَرْجونَ وَ لا مَخوفًا فَوْقَ ما يَخافونَ . « 1 »
حضرت مولىالموحدين أميرالمؤمنين علىّبنأبىطالب عليهالسّلام مىفرمايند : « حقّاً و تحقيقاً اولياء خدا ، تنها آنانند كه به باطن و ملكوت دنيا نظر انداختند آنگاه كه مردم به مظاهر فريبندهء آن چشم دوختند ، و سرگرم تدارك و استعداد براى عوالم و منازل پس از مرگ شدند آنگاه كه مردم مشغول تمتّع از لذّات فانيه و زودگذر آن بودند .
در مجاهدهء با نفس و قوا و آمال آن ، كه مىترسيدند آنان را از پاى در آورد ، فائق آمده و از نفس عبور نمودند ، و از دنيا آنچه براى نفس آنان كمال نبود و به يقين دانستند كه هنگام مرگ از آنان مفارقت مىكند ، رها كرده و بدان نپرداختند .
حرص أهل دنيا بر تمتّع و بهرهمندى بيشتر از نعمتهاى آن را خوار و كم شمرده و آنچه را ديگران از مال و جاه و اعتبار دنيا تحصيل كردند ، از دست رفته دانستند .
آنان با آنچه مردم با آن از در صلح و دوستى در آمده بودند دشمن بوده و با آنچه مردم آن را دشمن داشتند دوست بودند .
تنها اين اولياء إلهى هستند كه ترجمان و مفسّر كتاب خدا مىباشند ( و حقائق و معانى بلند آن كتاب آسمانى را در مكتب آنان بايد آموخت ) و آنان نيز تنها به كتاب خدا شناخته مىشوند ( چرا كه معانى و صفاتى كه بدان متحقّق بودهاند در آن كتاب إلهى آمده است و آيات قرآن آينهدار جمال و جلال آنان است . اين اولياء كه جامع جميع أسماء و صفات حضرت حقّ هستند حقيقت
هامش
( 1 ) . نهجالبلاغة ، ص 552 ، حكمت 432 .