« ميلاد نور »
أوائل سال يكهزار و سيصد و چهل و پنج قمرى بود ، خانه عالم بزرگ طهران حضرت آية الله حاج سيّد محمّد صادق حسينى طهرانى شاهد شور و حال دگرى بود . همه انتظار قدوم فرزندى را داشتند كه مادر مكرّمهاش روزهاى آخر حمل خود را سپرى ميكرد . و سرانجام در شب بيست و چهارم محرّم كه زمين و زمان رنگ و بوى حسينى داشت پسرى مه جبين به دنيا آمد . پدر بزرگوارش نام زيباى « محمّد حسين » را بر او نهاد تا همچون جدّ فداكارش سيّد الشّهداء عليه السّلام پاسدار حريم توحيد و ولايت باشد ، و كنيه « أبو الفضل » را برايش برگزيد تا همانند عمّ باوفايش حضرت أبو الفضل العبّاس عليه السّلام سرباز رشيد اسلام و مدافع ارزشهاى الهى بوده و در عمر پر بركت خويش « پدر فضيلت » گردد .
پدر تاريخ ولادتش را در پشت جلد قرآن خود چنين ثبت نمود :
« إن شآء الله تعالى به مباركى و ميمنت و طول عمر و ايمان كامل تولّد يافت نور چشمى امير سيّد محمّد حسين المكنّى بأبو الفضل ليله بيست و چهارم محرّم الحرام 1345 هجريّه قمريّه ، در پناه امام زمان حجّة بن الحسن العسكرى باليُمن و العِلم . »
و به حق ، خداى بزرگ دعاى خير پدر را در حقّ او مستجاب فرمود و اين