حضرت آقا در كتاب ارزشمند « امام شناسى » به تناسب بحث از تقدّم أمير المؤمنين عليه السّلام در تصنيف علم مكارم اخلاق ، چنين مىنويسند :
« حقير در وقت مهاجرت به أرض اقدس و مشهد مقدّس رضوى سلام الله عليه ، در طهران وصيّتنامهاى به مورّخه 20 شهر ربيع الأوّل سنه 1400 هجريّه قمريّه نوشتم ، و در آن مذكور آمده است :
. . . ميخواستم وصيّتنامه مفصّلى بنويسم كه حاوى مطالب مهمّ اخلاقى باشد ؛ ديدم با وجود مطالب عاليه و حقائق ساميهاى كه أمير المؤمنين عليه السّلام در « حاضِرَين » به امام حسن مجتبى عليه السّلام در وصيّتنامه خود نوشتهاند ، و در « نهج البلاغة » مسطور است ، ديگر از بيان مكارم اخلاق و آداب دم زدن مايه شرمندگى است . . . « 1 » »
و در ادامه اولاد خود را توصيه به مطالعه و دقّت نظر و عمل به وصيّتنامه حضرت نموده و ايشان را سفارش به الگو قرار دادن سيره آنحضرت ميفرمايند . متن كامل اين وصيّتنامه كه حاوى نكات فراوانى است چنين است :
هامش
( 1 ) « امام شناسى » ج 16 و 17 ، تعليقه ص 129 و 130