در اين فصل به گوشههائى از بُعد علمى ايشان مىپردازيم .
« علم جوئى و معرفت طلبى »
روحيّه علم جوئى در حضرت آقا به شكلى عجيب در طول عمر شريفشان ، به أشكال مختلف و متناسب با هر دوران ظهور داشته است .
در فصول گذشته به نمونههائى از دقّت و عنايت ايشان به مطالب علمى در كودكى ، و درخشش خاص در دروس هنرستان ، و پشتكار و تلاش شبانه روزى در دو دوره هفت ساله طلبگى در حوزه علميّه قم و نجف ، و سرانجام رسيدن به قلّه افاضه و بهرهرسانى و هدايت نفوس پس از هجرت به طهران و سپس مشهد مقدّس ؛ اشاره نموديم .
نكته در خور تأمّل اينكه در اين دوران اخير نيز هرگز آن روحيّه نخستين علم جوئى و معرفت طلبى را از دست ندادند ؛ و نه تنها از آن شدّت كاسته نشد بلكه به نوعى تزايد هم داشت .
از بالا بردن مدارج علمى و عملى خويش لحظهاى غافل نبودند و هر مطلب جديدى را با اشتياق تمام و با دقّت و ريزبينى خاصّ خود فرا ميگرفتند و با همّت و الا و پشتكار خستگى ناپذيرشان ثبت ميكردند .
انبوه كتابهائى كه مطالعه كردهاند و حواشىاى كه بر آنها زدهاند ، يادداشتهائى كه برداشتهاند و منظّما در جُنگهاى خود ثبت فرمودهاند ؛ همه و همه نشانه روشنى از اين روحيّه و الا است . از ايشان بيش از سى جُنگ كه بعضاً خيلى مفصّل است باقى مانده كه حاوى صدها مطالب ريز و درشت ، و جالب و خواندنى در زمينههاى مختلف فقهى ، اصولى ، تفسيرى ، روائى ، تاريخى ، سياسى ، اجتماعى ، ادبى ، فلسفى ، عرفانى و غيره است ؛ كه اميدواريم اين مجموعههاى گرانبها به صورت مطلوب و مناسب طبع شده و در اختيار تشنگان