نيست ، و نازل نشده است مگر براى آنكه موجب تذكّر و يادآورى جهانيان گردد و آنها را بيدار كند . »
پيغامبر عظيم الشّأن نيامده تا آنكه بارى بر گُردهء مردم بگذارد و در مقابل دعوى نبوّت ، آنها را به تعب بيندازد و حاصل كار و دسترنج آنها را ببرد و از كار و كسب آنان به نفع خود استفاده كند ؛
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَ ما أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ .
« 1 » « بگو من از شما مزدى نمىخواهم و شما را به سختى و رنج نمىافكنم ، و من از نزد خود چيزى نمىآورم و سخنى نمىگويم . »
در دو جاى قرآن يكى در سورهء طور ، و ديگر در سورهء قلم كه خداوند مشركين و متمرّدين را مورد مؤاخذه و خطاب قرار ميدهد و شديداً آنها را در عدم پذيرش دعوت حضرت رسول عتاب مىكند مىفرمايد :
أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ .
« 2 » « ( چرا اين مردم متمرّد از پذيرش دعوت تو سر باز مىزنند ) مگر تو از آنها مزدى خواستى كه آنان شانهء خود را در أداء آن غرامت ، سنگين ببينند ؟ »
ولى در آيات قرآن دو مورد به چشم مىخورد كه حضرت رسول أكرم صلّى الله عليه وآله وسلّم در مقابل نبوّت و زحمات رسالت مزد و اجر از امّت خود خواستهاند . بايد در اين دو مورد با دقّت مطالعه نمود و حقيقت را دريافت .
اوّل : درسورهء فرقان :
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا .
« 3 » « بگو اى پيغمبر من از شما مزدى طلب نمىكنم ؛ مزد من همان راهيست كه مردم بسوى خداى خود بجويند و آن طريقى است كه بسوى
هامش
( 1 ) - آيه 86 ، از سورهء 38 : ص
( 2 ) - آيه 40 ، از سورهء 52 : الطّور ؛ و آيه 46 ، از سورهء 68 : القلم
( 3 ) - آيه 57 ، از سورهء 25 : الفرقان