بين المللى اتّخاذ استراتژى توسعه و هماهنگى بيشتر ميان اقتصاد و عوامل جمعيّتى را امكان پذير مىسازد .
كشورهاى غنىّ كه محدوديّت زاد و ولد را در جهان سوّم تشويق مىكنند ، از سوى ديگر سياستهائى را در تجارت خارجى به كار مىبندند كه نتيجهء آنها به تعويق انداختن توسعهء اقتصادى كشورهاى فقير ، و بنابراين به عقب راندن امكانات واقعى كُند كردن رشد جمعيّتى است . »
از اين واقعيّت تا ادّعاى دور بودن امكان مهار رشد جمعيّت ؛ از اين واقعيّت تا تأييد اينكه اگر آنها خيلى بچّه به دنيا مىآورند ، به دليل اينست كه فقيرند ؛ از اين واقعيّت تا اين نتيجه گيرى كه بهترين داروها ، توسعهء اقتصادى و اجتماعى است ، فقط يك قدم فاصله وجود دارد . آيا اين قدم را بايد برداريم يا خير ؟ » « 1 »
قبل از انقلاب اسلامى ايران ، جميع باحثين و دانشمندان اسلامى اين سرزمين در رابطه با مشكلهء اقتصادى جوامع بشرى صريحاً و مستدلّاً اعلام مىنمودند كه مشكل اساسى ، در توزيع غلط ثروت مىباشد نه در احتكار طبيعى و جغرافيائى زمين . و از همين رو نظريّهء مالتوس گرايان دائر بر ضرورت مبارزه با افزايش جمعيّت را ردّ مينمودند .
نظريّهء مالتوس توسّط سيستم سرمايه دارى تقريباً مىتوان گفت پذيرفته شده بود . عليهذا نظريّهء أعلام از اين متكلّمين و بحّاثين در خصوص كشور ايران در اين نقطه با سرمايه دارى در تضادّ بود . و آنچه كه از ملاحظهء وضعيّت حاضر بدست مىآيد ؛ اين است كه مشكلهء افزايش جمعيّت در طول اتّخاذ سياستهاى غلط اقتصادى و كشاورزى و توزيع ثروت بوجود آمده است ؛ نه اينكه افزايش جمعيّت باعث شكست سياستهاى مزبور بوده است .
در مجامع علمى اروپا و آمريكا اين مسأله بطور فنّى مورد بحث و كنكاش
هامش
( 1 ) كتاب « چيرگى بر گرسنگى » ترجمهء دكتر عبّاس آگاهى ، ص 21 تا ص 23