كثرت فرزند آوردن زن در شريعت مقدّسه اسلام كه از « أنوار الملكوت » نقل كردهاند .
و امّا راجع به اشكال دوّم ايشان درباره خانه دارى نمودن مخدّرات كه به دنبال اشكال به حضرت استاد علّامه در تفسير ، به حقير در « ترجمه رسالهء بديعه » وارد كردهاند ، بايد گفت كه آن هم يك جانبه نگريستن و تمام اطراف و جوانب را مطالعه ننمودن است .
حقير در « ترجمه رسالهء بديعه » در صفحات 121 تا 123 در ميزان حدود شركت زنان در جهاد اينطور آوردهام : « آنچه گفتيم كه زنان اجازه شركت در انواعى از جهاد را ندارند مراد اينست كه در زد و خورد نمىتوانند مداخله كنند ، نه اينكه حضورشان در ميدان جنگ و كمك در امور ديگرى ، مثل مداواى مجروحين نيز حرام باشد . چنان كه استاد علّامه طباطبائى أدام الله ظلّه بدان اشاره فرمودهاند . « 1 »
علّامه در « تحرير » ميگويد : جائز است زنان را براى استفاده در كارها به ميدان جنگ برد ، ولى بهتر است از زنان بزرگسال انتخاب شوند ؛ و مكروه است زنان جوان را با خود برد . « 2 »
و در « تذكره » گويد : اگر امام ، بردگان را به اجازه صاحبانشان ، و نيز زنان و كودكان خردسال را با خود ببرد ، جائز است براى تهيّهء آب و رساندن آن به سربازان ، و طبخ غذا ، و زخمبندى از آنها كمك گرفت . چنان كه با پيغمبر اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم ، امّ سَلَمه و ديگر زنان انصار ميرفتند . ولى ديوانه را نبايد برد كه سودى ندارد . « 3 »
و شيخ طوسى در « مبسوط » گويد : پيغمبر اسلام صلّى الله عليه و آله زنان
هامش
( 1 ) تفسير « الميزان » ج 2 ، ص 284
( 2 ) « تحرير » كتاب جهاد ، آخر ص 134
( 3 ) « تذكره » كتاب جهاد ، ص 1