را با خود به جنگ ميبرد . « 1 »
البتّه لازم است كه زنان امور پرستارى و مداواى مجروحين ، مثل شكستهبندى و زخمبندى و تزريقات را فرا گيرند تا بتوانند به مجروحين كمك كنند .
همچنين تعيين گروه خون ، و بعضى از اقسام جرّاحى را بدانند ، تا بتوانند در اين موارد مفيد واقع گردند . البتّه اين كمكها كفايةً بر عهده آنهاست .
بلكه در اين زمان بايد امور فنّى ، برق ، مكانيكى ، مخابرات و بىسيم و ديگر امور را با همه انواعش بياموزند تا از آنها در جنگهاى اسلامى استفاده شود .
و اشكالى ندارد كه فنون نظامى را نيز بياموزند ، براى استفاده در مواردى كه نياز به دفاع از حريم خود و مؤمنين داشته باشند در اقسام جهاد واجب بر آنها . »
و در تعليقه اين مطالب آوردهام : « ناگفته نماند تمام اين مطالب كه ذكر شد ، در صورتى است كه زنان با مردان آميزش پيدا نكنند و هر كدام به كار خود مشغول بوده از اختلاط بپرهيزند . همچنين جائز نيست زنان در هنگام مداواى مردان ، نظر بر مواضع محرّم آنان بيندازند ، و يا بدن آنها را لمس كنند مگر در مواقع ضرورت . »
و أيضاً آوردهام : « و چنين گمان نرود كه فراگيرى فنون جنگ براى زنان و رزم آزمائى ، مستلزم اختلاط مرد و زن در صفهاى واحدى است ؛ زيرا كه اين گونه استلزام اختلاط ، در حكومتهاى جائر و كافر است كه بناى آنها بر مراعات دستورات و قوانين اسلام نيست ؛ و ليكن گفتار ما در اينجا راجع به حكومت اسلام است و بنابراين بر عهده دولت اسلام است كه به زنان آداب رزم و جنگ را بطور صحيح بياموزد ؛ و راه دفاع از جان و نفس آنان را به آنها نشان دهد بطوريكه هيچيك از محظورات مذكوره لازم نيايد ؛ همچنانكه بر عهدهء دولت اسلام
هامش
( 1 ) « مبسوط » كتاب جهاد ، ص 5