آن ، مثل سازمان بهداشت جهانى ، و سازمان كشاورزى و تغذيه بين المللى و غيره صورت ميگيرد .
به همين دليل در نظر داريم تلاشها و فعّاليّتهاى جمعيّت شناسى را از نظر برنامه ريزى و اجراى سياستهاى جمعيّتى در جوامع اسلامى مورد بررسى قرار دهيم .
با اينكه آمريكا از تكنولوژى بالايى برخوردار است ، در عين حال به افزايش جمعيّت در كشورهاى جهان سوّم با نگرانى مىنگرد .
ايالات متّحده آمريكا طىّ دهه پنجاه ميلادى متوجّه اين مسأله شده كه اگر سطح تكنولوژى بين كشورها بخصوص در زمينه نظامى مساوى بشود افزايش جمعيّت عامل قطعى خواهد بود . به همين خاطر اين كشور با مسأله تنظيم جمعيّت در جهان بر اين اساس رفتار كرد كه يكى از نويسندگان غربى در توضيح آن ميگويد :
« با توجّه به اينكه ممكن است شرائط يكسان بشود ، بنابراين تمركز جمعيّت بسيارى تحت يك حاكميّت سياسى ، ما را وادار مىكند تا آنها را به تعدادى از واحدهاى سياسى تقسيم كنيم ! »
آمريكا بر اين مسأله باور دارد كه بالاخره كشورهاى در حال توسعه به تكنولوژى غرب ، بخصوص تكنولوژى نظامى آن دست خواهند يافت . اين باور در نتيجه عملكرد آن در چين و هند و پاكستان و كشورهاى ديگر بوده است . به همين خاطر اين كشور در سياست خارجىاش در مورد عامل جمعيّت بر اساس اين دو استراتژى عمل مىكند :
1 - سياست تبديل كشورهاى پر جمعيّت به كشورهاى كم جمعيّت ( كوچك ) . هدف از اين سياست در درجه اوّل اينست كه كشورهاى در حال توسعه محتاج كشورهاى غربى بشوند .
اين در حالى است كه غرب مانع وحدت و يكپارچگى كشورهاى عربى
رساله نكاحيه (كاهش جمعيت ضربه اى سهمگين بر پيكر مسلمين) (فارسى) — صفحة 90
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٩٠