اعتبارآميز و عبرتانگيز ، بواسطهء آن پرده برگير ؛ تا دلهاى ما فهم عجائب قرآن را خوب دريابد و به حقيقتش برسد . و تا امثال عتابآميز آن كه كوههاى صلب و سخت استوار با آن استحكام از حمل آنها عاجزند ، بواسطهء قرآن در قلوب ما بنشيند ! »
[ « تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور » ؛ مواردى كه در « ديوان حافظ » از قرآن نام برده شده است ]
خواجه شمس الدّين محمّد حافظ شيرازى قدّس الله تربته الزّكيّة ، حافظ قرآن بوده است . و اشتهار وى به حافظ با آنكه استادى كامل ، و متكلّمى بصير ، و فقيهى توانا ، و عارفى بىبديل بوده است ، از آن جهت است كه حافظ قرآن كريم بوده است . خودش فرموده است :
عشقت رسد به فرياد ار خود بسان حافظ * قرآن زبر بخوانى در چارده روايت ( 1 ) و نيز فرموده است :
حافظا مى خور و رندى كن و خوش باش ولى * دام تزوير مكن چون دگران قرآن را ( 2 ) و نيز فرموده است :
اى چنگ فروبرده به خون دل حافظ * فكرت مگر از غيرت قرآن و خدا نيست ( 3 ) و نيز فرموده است :
حافظ به حقّ قرآن كز شيد و زرق بازآى * باشد كه گوى عيشى در اين جهان توان زد ( 4 ) و نيز فرموده است :
زاهد ار رندى حافظ نكند فهم چه شد * ديو بگريزد از آن قوم كه قرآن خوانند ( 5 ) و نيز فرموده است :