تعابير قرآن دربارهء نزول عذاب 366
تفسير آيه :
كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا *
367
تفسير آيه :
وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ
369
اختصاصات قرآن ؛ آيات قرآن ، در تعبيراتش ادب خاصّى دارد 369
تعابير قرآن ، ارزشها و حقائق را آشكار مىسازد 370
لفظ « جهل » در قرآن كريم ( ت ) 371
قرآن كتاب تربيت و ادب است 372
قرآن ناسزا و سبّ را جائز نمىشمرد مگر به ظالمين 373
ظهور روح محبّت و و داد در آيات قرآن كريم 375
حجّيّت سنّت ، در قوّهء حجّيّت قرآن است 375
بسيارى از مسائل اصول و فروع ، از ضمّ و ضميمهء قرآن و سنّت تحصيل مىگردد 377
مجموع قرآن و سنّت ، « علّت فاعلى » را خدا ، و موجودات را « معدّات » مىشمرد 381
قرآن و سنّت مانند دو بال طائر ، هريك مقوّى دگرند 383
بيان أمير المؤمنين عليه السّلام در لزوم تمسّك به قرآن 383
توصيهء أمير المؤمنين عليه السّلام به قرآن ، ضمن وصيّت مفصّله 386
دعاى « صحيفهء سجّاديّه » در لزوم تمسّك به قرآن 389
« تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور » ؛ مواردى كه در « ديوان حافظ » از قرآن
نام برده شده است 392
وجه تسميهء ديوان حافظ به لسان الغيب ( ت ) 394
بحث دوازدهم :
غير قابل تغيير بودن و عموميّت قرآن مجيد
و تفسير آيه :
وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ أَ إِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْرى قُلْ لا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ وَ إِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ
از صفحهء 397 تا صفحهء 502