وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لا يَزْنُونَ
. « 1 » « و بندگان خداوند رحمن ( عباد الرّحمن ) كسانى هستند كه كسى را كه خدا خون او را حرام نموده است نمىكشند ، مگر از راه حقّ كه كشتن او را جائز نموده باشد ؛ و ديگر آنكه زنا نمىكنند . » و مانند شرك به خداوند و دزدى كه رسول الله از زنان در اواخر زمان هجرت ، به شرط خوددارى از اين اعمال بيعت مىگرفت و اسلامشان را با اين شرائط مىپذيرفت ، زنا هم در همين رديف آمده است :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا جاءَكَ الْمُؤْمِناتُ يُبايِعْنَكَ عَلى أَنْ لا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئاً وَ لا يَسْرِقْنَ وَ لا يَزْنِينَ وَ لا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ وَ لا يَأْتِينَ بِبُهْتانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَ أَرْجُلِهِنَّ وَ لا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبايِعْهُنَّ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
. « 2 » « اى پيغمبر ! در وقتى كه زنان مؤمنه به سوى تو آيند ، براى آنكه با تو بيعت كنند ، بر اينكه به هيچوجه و در هيچچيزى براى خداوند شريك قرار ندهند ، و دزدى ننمايند ، و زنا نكنند ، و اولاد خودشان را نكشند ، و بچّهاى را كه از ديگرى آبستن شدهاند و زائيدهاند به شوهر فعلى خود نسبت ندهند ، و در هر امر نيك و پسنديدهاى كه تو بديشان امر نمودى معصيتت را بجا نياورند ؛ در اين صورت با آنان بيعت كن ، و از خداوند بر ايشان غفران و آمرزش را بطلب ؛ زيرا كه خداوند آمرزنده و مهربان است . » و همچنين زشتى و وقاحت اين كار به حدّى است كه در بسيارى از آيات قرآن از آن به عمل فاحشه و فحشاء تعبير شده است . دربارهء حضرت يوسف كه
هامش
( 1 ) - قسمتى از آيه 68 ، از سورهء 25 : الفرقان
( 2 ) - آيه 12 ، از سورهء 60 : الممتحنة