الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً * لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَ مَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذاباً صَعَداً .
« 1 » « و از ما جماعتى هستند كه اسلام آوردهاند و در پى آزار و اذيّت كسى نيستند ، و نيز جماعتى هستند كه كافر و ستمگرند ؛ بنابراين افرادى كه اسلام را برگزيدهاند و در راه سلم و سلامت روان شده ، از آزار و ايذاء به ديگران خوددارى مىكنند ، ايشان راه رشد و ارتقاء را دريافتهاند و به سوى آن شتاب دارند . و امّا كافران و ستمگران از ما به جهنّم مىروند ، و هيزم آتش افروز دوزخ مىباشند .
و اينكه اگر بر راه و روش اسلام و مسالمت پايدار بودند ، هرآينه ما از آب فراوان و رزق واسع آنها را سيراب مىنموديم . براى آنكه با آن نعمت و آب فراوان آنان را آزمايش و امتحان نمائيم . و كسى كه از ياد پروردگارش اعراض كند و از ذكر او سر بپيچد ، او را به عذابى غير قابل تحمّل و سخت و ازپادرآورنده وارد مىكند . »
وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً * وَ أَنَّهُ لَمَّا قامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَداً .
« 2 » « و اينكه محلّها و مواضع سجده اختصاص به خدا دارد ؛ بنابراين نبايد با خدا كسى ديگر را در خواندن ضميمه نمود و شريك در دعا و پرستش و سجود قرار داد . و اينكه هنگامى كه بندهء خدا محمّد مصطفى برخاست تا خدا را بخواند و در مسجد الحرام به نماز ايستد ، آنقدر مشركين در اطراف او جمع شدند و براى مزاحمت هجوم آوردند كه نزديك بود همه با هم بر سر او فروريزند . »
هامش
( 1 و 2 ) - آيات 14 تا 19 ، از سورهء 72 : الجنّ