كجاست ؟ » گفتم : اين ، آن صحيفه است . حضرت آن را باز كردند و گفتند :
هَذَا وَ اللَهِ خَطُّ عَمِّى زَيْدٍ وَ دُعَآءُ جَدِّى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلامُ !
« قسم به خدا اين خطّ عمويم زيد است و دعائى است كه جدّم علىّ ابن الحسين عليهما السّلام به او إملاء كرده و او نوشته است ! » سپس حضرت صادق به فرزندشان فرمودند : اى إسمعيل ، بياور آن دعائى را كه به تو سفارش نمودم آن را حفظ و نگهدارى كنى ! إسمعيل برخاست و صحيفهاى را آورد مانند همين صحيفهاى كه يحيى بن زيد به من داده بود .
حضرت صادق عليه السّلام آن صحيفه را بوسيدند و بر روى چشم گذاردند و فرمودند : اين خطّ پدر من و إملاء جدّ من عليهما السّلام است ، در وقتى كه من حضور داشتم .
عرض كردم : يا بن رسول الله ، آيا إجازه دارم كه اين صحيفه را با صحيفهء زيد و يحيى مقابله كنم ؟ ! حضرت فرمودند : بلى ، إجازه دارى و أهليّت براى اين كار را هم دارى . من نظر كردم در اين دو صحيفه و ديدم كه به هيچ وجه اختلافى در آن دو نيست ؛ حتّى يك حرف هم در يكى از آن دو ، مخالف با آن صحيفهء ديگر نيست .
سپس از حضرت صادق عليه السّلام إذن خواستم تا اينكه آن صحيفه را بردارم و بسوى دو پسر عبد الله بن حسن ببرم . حضرت فرمودند :
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها
« 1 » ؛ نَعَمْ ، فَادْفَعْهَا إلَيْهِمَا ! « خدا أمر مىكند كه بايد أمانات را به أهلش برگردانيد ؛ بلى ، برخيز و اين صحيفه را به آن دو نفر برسان ! »
همين كه برخاستم كه بروم محمّد و إبراهيم را ملاقات كنم ، حضرت فرمودند : بنشين ! سپس حضرت شخصى را بسوى محمّد و إبراهيم فرستادند . چون آن دو آمدند ، حضرت فرمودند : اين است ميراث پسر عموى شما يحيى كه از پدرش به او رسيده ، و وصيّت كرده است كه به شما سپرده شود ؛ و به
هامش
( 1 ) صدر آيه 58 ، از سورهء 4 : النّسآء