است و شامل إرشاد غير إسلامى نمىشود ، أمّا لفظ إرشاد يك معنى عامّى است . إرشاد يعنى راهنمائى و هدايت بسوى رشد و إرتقاء ؛ و اين كلمهاى است كه آن را ، هم مسلمان استعمال مىكند و مىپسندد و هم غير مسلمان . يهود و نصارى و بودائيها و سيكها و سوسياليستها و غيرهم نيز مردم خود را به نحو خوبى إرشاد مىكنند ؛ أمّا أمر به معروف و نهى از منكر با اين لفظ در ميان ايشان نيست ؛ چرا كه معروف إسلام و منكر إسلام در ميان آنان وجود ندارد . اين لغت و اصطلاح ، و بالنّتيجه اين عنوان اختصاص به إسلام دارد .
پس همان طورى كه ما در واقع دنبال حقيقت مىگرديم ، ظواهر و عبارات را هم نبايد تغيير داده و مصطلحات إسلامى را نبايد عوض كنيم .
مثلًا در نامهها طبق سنّت رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم و سيرهء أئمّهء أطهار بايد بِسْمِ اللَهِ الرَّحْمَنِ الرَّحيم بنويسيم . بسم الله الرّحمن الرّحيم از اختصاصات إسلام است و اين لفظ را يهود و نصارى استعمال نمىكنند . أمّا بِسْمِهِ تَعالَى اينچنين نيست ؛ و آن يك لفظ عامّ و مشتركى است بين مسلمان و غير مسلمان ، و همه بسمه تعالى مىگويند . بنابراين ، وقتى مسلمان بسمه تعالى مىگويد ، گرچه همان خداى وحدهُ لا شريك له را در نظر گرفته است ، ولى يك لفظى را آورده است كه سائر فِرَق هم در آن لفظ با او مشترك هستند . أمّا اين لفظ كجا و يكدنيا عظمت و جلال بسم الله الرّحمن الرّحيم كجا ؟ ! بنابراين ، در اينجا حتماً بايستى بسم الله الرّحمن الرّحيم استعمال كرد و آن عظمت و ابّهت صدر آيات قرآنى ، و عمق و أصالت رحمانيّت و رحيميّت خداوند را آشكارا نمود .
بر همين أساس است كه قرآن مجيد هر سورهاى را كه مىخواهد ابتداء كند ، با بسم الله الرّحمن الرّحيم آغاز مىكند . همچنين در ابتداء هر كارى بايد إنسان بسم الله الرّحمن الرّحيم بگويد . در ابتداى نامهها و سائر امور روزمرّه بايد إنسان اينطور رفتار كند . زيرا كه اگر اصطلاح را از دست بدهد ، به دنبال رفتن
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 255
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٥٥