مسلمان در آن زندگى مىكند به بركت اين عقيده داراى احترام است .
بر عهدهء ولىّ فقيه است كه مرزهاى خاكى كشور را هم حفظ كند و نگذارد حتّى يك وجب از آن را دُوَل متعدّى و متجاوز بگيرند . و دول متعدّى و متجاوز از يكى از اين دو صورت خارج نيستند :
يا اينكه آنها دولتهاى مسلمانند ، كه در اين صورت حركت كردن و آمدن و خاك مسلمان را گرفتن ، و آنها را از خانه و زندگى بيرون كردن تعدّى است ، و بايد متعدّى را به جاى خود نشاند و لو اينكه آن شخص متعدّى مسلمان هم باشد ؛ زيرا بر مسلمان تعدّى جائز نيست . لهذا اگر متعدّى مسلمان باشد ، به مرز إسلام تجاوز كرده است و دفاعش از أهمّ ضروريّات است . « 1 »
و يا اينكه آن دول متعدّى از كفّار هستند ، و در اين صورت نيز از ضروريّات إسلام است كه بايد در برابر آنها قيام كرده و آنان را از خاك مسلمانان بيرون راند .
بنابراين ، آن كسانى كه مىگويند : مرز فقط مرز عقيدهاى است و به مرز خاكى إسلام نبايد اعتنا كرد اشتباه مىكنند ؛ زيرا مرز خاكى هم به بركت عقيده محترم است و مسلمان اگر جان خود را بدهد نبايد حاضر شود خاك خود را بدهد . چون در خاك او پرچم إسلام در اهتزاز است ، و ورود كفر در خاك إسلام ورود در حريم إسلام و ورود در خانهء شخصى است .
و اگر بگوئيم : فقط مرز اعتبار دارد و عقيده اعتبار ندارد ( كما اينكه امروزه
هامش
( 1 ) صبح روز جمعه 16 رجب سنة 1405 هجريّهء قمريّه ، آقاى دكتر سيّد عبد الباقى مدرّس - فرزند بلا فصل مرحوم آية الله سيّد حسن مدرّس رضوان الله عليه - خودش از راديو ايران گفت كه : مرحوم مدرّس در آن چند سالى كه به خارج سفر كردند ، وقتى كه در عثمانى رفته بود ، به سلطان عثمانى گفته بود : ما از مرز خودمان دفاع مىكنيم از هر كس باشد ، خواه عمامهاى باشد ، يا كلاهى ، و يا شاپو به سر داشته باشد ؛ و او را با تير مىزنيم . آنوقت ميرويم به جنازهء او نگاه ميكنيم ؛ اگر مسلمان باشد ، بر او نماز ميخوانيم و او را دفن ميكنيم ( نقل از جُنگ خطّى حقير ، شمارهء 17 ، ص 63 .