واقع مىگردند ، از اين أفراد به آنها إرائه نمايد ، و آنها را بر طريق حقّ دلالت كند .
بنابراين ، خداوند آن أفراد حقّ طلب را كه قصدشان فقط حفظ دين خود است ، و اينكه ولىّ خود را بزرگ بشمارند ، در دست اين متلبّس كافر ، اين كافرى كه أهل تلبيس و تدليس و خدعه است رها نمىكند ؛ بلكه او را بيرون مىكشد و مؤمنى را براى او مىگمارد كه او را به راه صواب هدايت كند ، بعد هم او را موفّق مىكند كه قول آن ولىّ حقّ را قبول كند .
بنابراين ، خداوند براى چنين شيعهاى خير دنيا و آخرت را جمع كرده است . ( أمّا خير دنيا ، براى اينكه راه را به او نشان داده است تا از دست اين دشمن متظاهر و متعدّى و متلبِّسِ كافر ، نجات پيدا كند . و أمّا خير آخرت ، براى اينكه به حقيقت ولايت رسيده ؛ و با اين مِنْهاج صحيح به سوى رضوان و فَوز دار الآخره حركت كند . )
و خداوند بر كسى كه در صدد گمراهى اين شيعه بوده ، لعنت در دنيا و عذاب آخرت را جمع كرده است . » هم در دنيا در قرآن مجيدش او را لعن كرده ، و هم به دنبال او عذاب آخرت پيامد كار او خواهد بود . زيرا راه يك مؤمن را به خدا بسته است . اين مؤمن مىخواهد به سوى خدا حركت كند ، حالا اگر واقعاً هم دستش به ولىّ خدا و هادى حقيقى نرسد ، همينطور متحيّر مىماند تا اينكه خود را به خدا بسپارد و علاج أمر او بشود . ولى اين عالم فاسق آمده و با إلقاء شكّ و شبهه و با أخبار خلاف واقع ، راه او را بسته ؛ و آن قلب را دچار ترديد و تزلزل كرده است .
بنابراين ، آن شخص عالم ، مستحقّ لعن و عذاب آخرت خواهد بود .
تا اينجا كلام حضرت صادق عليه السّلام تمام مىشود . آنوقت ، حضرت صادق عليه السّلام بر اين فرمايشات ، دو استشهاد مىكنند : يكى به كلام حضرت رسول صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ، و يكى به كلام أمير المؤمنين عليه السّلام .
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 95
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٩٥