اينها خليفهء پروردگار هستند . خليفهء پروردگار يعنى : آئينهء تمام نما . هر جا كه لفظ خليفه استعمال شد ، تمام مناصبى كه لازم خليفهاست ، نيز از آن استفاده مىشود . كما اينكه أمير المؤمنين عليه السّلام دربارهء خودِ أئمّه عليهم السّلام ، لفظ خليفه مىآورد .
خَلِيفَةُ رَسُولِ اللَهِ يا خَلِيفَةُ اللَهِ ، معنيش اين است كه : اين شخص به تمام معنى وجودش - كأنَّهُ هُو - جانشين خداست در روى زمين . يعنى خداوندى كه ميخواهد در روى زمين حكومت كند ، و مردم را به راه سعادت هدايت نموده و به بهشت ببرد ، و از مُهلِكات نجات داده و از شرّ شيطان محفوظ بدارد ، و آنها را از منجيات و مُهلِكات آگاه نموده ، و از مفاسد برهاند . آن كسانى كه در روى زمين خليفة الله و نشان دهندهء خدا هستند ، نيز چنين أشخاصى هستند كه داراى چنين صفاتى مىباشند . و اين كلمه دلالت بر ولايت آنها مىكند .
و اين فقرات ، اختصاص به إمام معصوم ندارد ، بلكه هم شامل إمام معصوم و هم شامل بقيّهء علماء ربّانى كه در هر زمان هستند مىشود . و اين دليلى است قوىّ براى ولايت فقيه .
اللَهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ ءَالِ مُحَمَّد
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 282
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٨٢