يَشْعُرْنَ .
أمّا شما كه مرد هستيد بايد آنها را در محيط مصونيّت و عصمت نگهدارى كنيد . و به هيچ وجه مِنَ الوُجوه ، در اين امور بر آنها تنازل ننمائيد .
اينك شما ببينيد در اين جمهورى إسلامى كه بيش از ده سال از عمر آن مىگذرد ، هنوز نمىشود كه فقط با تلطُّف و مهربانى به زنان بگويند : خانم حجابت را حفظ كن و خود را از نامَحرم پوشانده و مُويت را نشان نده ! زيرا ، در صورت عدم تلقّى به قبول ، حتماً بايد آنها را با قوّهء جبريّه و قهريّه تأديب كرد . زنها را بايد شلّاق زد ، تعزير نمود تا اينكه طبق سنّت إلهى با حجاب باشند . و إلّا اگر از اين خانم تقاضا كنيم كه بدن را در پوشش كامل قرار دهيد و حجاب داشته باشيد ، او تقاضاى ما را قبول نمىكند ؛ و طبق تقاضاى باطنى خودش عمل مىنمايد .
حال اگر شما در اين امور ، با زن مشورت كنيد ، صد در صد رأى او بر طبق إحساسات و خود آرائى و جمال آرائى و نشان دادن خود اوست . او هيچگاه در اين مشورتها و نشستها و سمينارها ، طبق آراء عقلانيّهء مردان رأى نميدهد ؛ بلكه بر طبق إحساسات و عواطف خود رأى ميدهد ؛ و اين همان مسألهء فساد است . و در اينجا حتماً بايد مخالفت كرد . مخالفت با نفس أمّاره و شيطان درون ؛ و با شيطان برون .
يا مثلًا الآن درب منزل را ميزنند ؛ برادر زنِ إنسان با زوجهاش ، يا برادر إنسان با عيالش مىآيد ؛ در يك اطاق ، زن و مرد با همديگر مىنشينند ؛ اختلاط مىكنند - كما اينكه امروزه طبق آداب كفر مرسوم است - در حالى كه اين زن با آن مرد ، نامحرم و آن هم با اين نامحرم است . بعد هم سر يك سفره مىنشينند ، غذا ميخورند ، دستها به طرف سفره دراز مىشود ، زينتها معلوم ميگردد ، سر و گردن نشان داده مىشود . با يكديگر كلام و گفتگو داشته و مىخندند و غذا مىخورند ، هر كدام به ديگرى تعارف مىكنند ؛ و مىگويند : عيبى ندارد ! زيرا
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 223
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٢٣