محمّد بن فضيل ميگويد : حضرت فرمود : گمراهى گمراهان به تو آسيبى نميرساند در صورتى كه تو راه را يافته باشى ! آنان رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم را تكذيب نمودند ، و أمير المؤمنين عليه السّلام را تكذيب كردند ، و فلان و فلان را تكذيب نمودند ، و امام جعفر و امام موسى را تكذيب كردند ؛ و من نيز در اين جهت به پدرانم تأسّى دارم .
گفتم : فدايت شوم ! ما در روايت داريم كه شما به ابن مهران گفتهايد : خداوند نور دلت را ببرد ، و فقر و مسكنت را در خانهات داخل سازد ! حضرت فرمود : حالش چطور است ؟ و حال إحسان و بخشش او چطور است ؟ ! « 1 » عرض كردم : اى آقاى من ! در شديدترين وضعى زيست مىكنند ؛ در بغداد زندگى دردناك دارند ، و حسين ( ابن مهران ) قادر نبود به سوى عمره رهسپار شود . پس حضرت سكوت اختيار كرد .
و من شنيدم كه حضرت دربارهء ابن أبى حمزه مىگفت : آيا دروغ وى براى شما آشكارا نشد ؟ ! آيا او نبود كه روايت ميكرد سر مهدى را براى عيسى بن موسى هديه مىآورند و عيسى بن موسى رفيق و مصاحب سفيانى است ؟ ! و او نبود كه گفت : حضرت أبو الحسن امام موسى پس از هشت ماه برميگردد ؟ »
وَ مِنْها ما رَواهُ بِسَنَدٍ عَنْ إسمَعيلَ بْنِ سَهْلٍ فى حَديثٍ أسْبَقْنا نَقْلَهُ فى تَرْجَمَةِ الْحَسَنِ بْنِ أبى سَعيدِ الْمُكارى تَضَمَّنَ مُكالَمَةَ عَلىِّ بْنِ أَبى حَمْزَةَ هَذا مَعَ الرِّضا عَلَيْهِ السَّلامُ وَ إنْكارَهُ إمامَتَهُ وَ وَقْفَهُ عَلَى أبيهِ الْكاظِمِ
هامش
( 1 ) در نسخهء « اختيار معرفة الرّجال » ( رجال كشّى ) طبع مؤسّسهء آل البيت بجاى برّه ، بَزِّهِ آمده است و مرحوم مير داماد در تعليقه گويد : قوله عليه السّلام : حالُ بَزِّهِ بفتح الموحّدة و تشديد الزّاى ، يعنى حال تجارته و أمتعته الّتى يتّجر بها . و بنابراين معنى چنين مىشود : وضع تجارى و سرمايهء او چطور است ؟ و در بعضى نسخ بنيه آمده و معنى چنين مىشود : حال فرزندان او چطور است ؟ ( م )