الهيّه ، و فقهِ حديث ، و الاخلاق ، استاد اين ناچيز مىباشند . رفع الله درجاته السّامية و أفاض علينا من بركاته .
سيّد بزرگوار صاحب ترجمه ، در سال هزار و سيصد و سى هجرى ، در عتبهء مقدّسهء نجف اشرف زندگى مستعار را بدورد گفته ؛ و روان پاكش به عالم بالا پرواز نمود . رحمة الله عليه . « 1 »
ترجمهء احوال شيخ محمّد حسين رضوان الله عليه به قلم علّامه
مرحوم شيخ اصلًا اصفهانىّ بوده ؛ ولى دفتر عمر را در عتبات عاليه ورق زده ؛ پس از تمهيد مقدّمات علوم ، در حكمت به درس حكيم متألّه : مرحوم شيخ محمّد باقر إصطهباناتى حضور يافته ؛ و در اصول و فقه به حوزهء درس مرحوم آخوند ملّا كاظم خراسانىّ - قدّس سرّه - ملحق شده ؛ و سيزده سال به استفادهء از آن جناب پرداخته ، و تكميل يافت . و در مرحلهء تهذيب نفس ، و تصفيهء باطن ، با مرحوم خلد آشيان ، عالم نحرير فخر المجتهدين و سند العارفين : حاج ميرزا جواد آقا مَلِكى تبريزى ، نزيل قم رابطه و مكاتبه داشته . مرحوم شيخ مردى بود جامع ميان علم و عمل ؛ رابط ميان تقوى و ذوق ؛ داراى طبعى سيّال ، و لهجهء شيرين . ديوان أشعار وى معروف است ؛ و در فنون مختلفهء شعر ، از قصيده ، و مديحه ، و غزل ، و رباعى ، و علمى ، أشعارى زيادى سروده ؛ و در فقه ، و اصول ، و حكمت و عرفان ، مؤلَّفات
هامش
( 1 ) رحلت مرحوم آية الله حاج سيّد أحمد كربلائى در 27 شهر شوّال المكرم سنهء 1332 ، روز جمعه در تشهّد آخر نماز عصر بوده است ؛ همانطور كه در ص 6 از مقدّمهء همين كتاب از « نقباء البشر » ذكر شد . و شاهد بر اينكه ارتحال ايشان در سنهء 1330 نبوده است ؛ آن است كه : خود مرحوم حاج سيّد أحمد در ذيل مكتوب دوّم ، تاريخ آن را 27 ذىالحجه 1330 نوشتهاند همانطور كه در ص 63 از همين كتاب ملاحظه مىشود .