حديثش ، از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمودند :
ثَلَاثَةٌ لَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ : السَّفَّاكُ لِلدَّمِ ، وَ شَارِبُ الْخَمْرِ ، وَ مَشَّاءٌ بِنَمِيمَة . « 1 »
« سه طائفه هستند كه داخل بهشت نمىشوند ؛ آدم خونخوارِ خونريز ، و آشامندهء مسكرات و شرابِ خمر ، و كسى كه با نمّامى و سخن چينى بين دو نفر و دو طائفه را به هم زند . »
و در « كافى » با اسناد خود از ابن أبى يَعفور روايت مىكند كه او مىگويد : شنيدم كه حضرت صادق عليه السّلام ميفرمود :
ثَلَاثَةٌ لَا يَنْظُرُ اللهُ إلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَمَةِ وَ لَا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ : مَنِ ادَّعَى إمَامَةً مِنَ اللهِ لَيْسَتْ لَهُ ، وَ مَنْ جَحَدَ إمَامًا مِنَ اللهِ ، وَ مَنْ زَعَمَ أَنَّ لَهُمَا فِى الإسْلَامِ نَصِيباً . « 2 »
« سه كس هستند كه خداوند به آنها در روز قيامت نظر نمىكند و آنان را رشد و نموّ نمىدهد و از براى ايشان عذاب سختى است : كسى كه ادّعاى امامت و رياست خدائى كند كه اين مقام براى او نباشد ، و كسى كه امامِ از جانب خدا را انكار كند ، و كسى كه چنين بپندارد كه از براى آن دو نفر در اسلام بهره اى هست . »
و نيز در « كافى » از أحمد بن إدريس از محمّد بن عبد الجَبّار از
هامش
( 1 ) « خصال » ج 1 ، ص 85
( 2 ) « بحار الانوار » طبع حروفى ، ج 8 ، ص 363 ؛ و در « اصول كافى » ج 1 ، ص 373 اينطور آمده است : ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمُ اللهُ .