و در « تفسير فرات بن إبراهيم » گويد : جعفر بن أحمد براى من معنعناً از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه گفتهاند : پدرم فرمودند :
كُلُّ نَاصِبٍ وَ إنْ تَعَبَّدَ ، مَنْسُوبٌ إلَى هَذِهِ الآيَةِ :
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ
- الآياتِ . « 1 »
« هر شخص سبّ كننده و دشنام دهندهء به امام ، و عَلَم مخالفت برافرازنده در برابر آنها ، و دشمنى كننده به آنها ؛ اگرچه از اهل عبادت باشد ، منسوب است به آيه :
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ
. . . :
صورتهائى در روز قيامت ذليل و خوار و ترسناك و در هراسند ، كارشان دشوار و سخت است ، و در آتش برافروخته شده داخل مىشوند . . . »
عمل دشمنان آل محمّد همچون گرد و غبار پراكنده از بين ميرود
و در « كافى » از علىّ بن إبراهيم از پدرش از ابن أبى عمير از عَمرو بن أبى مِقْدام روايت است كه گفت : من از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود :
قَالَ أَبِى : كُلُّ نَاصِبٍ وَ إنْ تَعَبَّدَ وَ اجْتَهَدَ ، مَنْسُوبٌ إلَى هَذِهِ الآيَةِ :
عامِلَةٌ ناصِبَةٌ * تَصْلى ناراً حامِيَةً .
كُلُّ نَاصِبٍ مُجْتَهِدٍ ، فَعَمَلُهُ هَبَاءٌ - الحديث . « 2 »
« پدرم مىگفت : هر شخص سبّ كننده و دشمنى كنندهء با امام ، اگرچه اهل تعبّد و عبادت باشد و كوشش بسيار كند ، به اين آيه
هامش
( 1 ) « تفسير فرات » ص 208
( 2 ) « بحار الانوار » ج 8 ، ص 356 ؛ « كافى » ج 8 ( روضه ) ص 212 و 213