آنها را به دعا به سوى تو بلند كردهايم ؟ !
خداوند جلّ جلاله مىگويد : اى بندگان من ! شما در دار دنيا اعمال زشتى انجام دادهايد كه پاداش آنها جهنّم است !
آنها مىگويند : اى پروردگار ما ! آيا عفو تو بزرگتر است يا گناهان ما ؟ ! خداوند مىفرمايد : بلكه عفو من بزرگتر است !
آنها مىگويند : آيا رحمت تو واسعتر و گشادهتر است يا گناهان ما ؟ ! خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : بلكه رحمت من واسعتر است !
آنها مىگويند : آيا إقرار و اعتراف ما به وحدت و يگانگى تو بزرگتر است يا خطاهاى ما ؟ ! خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : بلكه إقرار و اعتراف شما به توحيد من بزرگتر است !
آنها مىگويند : بار پروردگارا ! بنابراين بايد رحمت گشادهء تو و عفو واسع تو كه همه چيز را فرا گرفته است و بر هر چيز گسترده گرديده است ، ما را نيز شامل شود !
خداوند جلّ جلاله مىفرمايد : اى فرشتگان من ! سوگند به عزّت و جلال خودم كه من هيچگاه آفريده اى را نيافريدهام كه در نزد من محبوبتر باشد از آن آفريده اى كه به توحيد و يگانگى من اقرار و اعتراف كند ، و بر اينكه معبودى غير از من نيست مُقرّ باشد ! و من بر عهده و ذمّهء خود نهادهام كه اهل توحيدِ خودم را در آتش نبرم ! بندگان مرا در بهشت داخل كنيد . « 1 »
در « خصال » ، صدوق از پدرش از أحمد بن إدريس از أشعرى از
هامش
( 1 ) « أمالى » صدوق ، مجلس 49 ، طبع سنگى ، ص 178