فريادهاى دلخراش و گريههاى پى در پى و گلوگير دارند . آنان در آتش به طور جاودان و هميشگى مىمانند تا وقتى كه آسمانها و زمين بر پاست ، مگر آنكه ( اى پيامبر ) خداى تو بخواهد ؛ و البتّه خداى تو آنچه را كه بخواهد بجاى مىآورد .
و امّا گروه سعيد و نيكو بخت در بهشت مىباشند ؛ و ايشان در آن بهشت به طور جاودان و هميشگى مىمانند تا هنگامى كه آسمانها و زمين باقى هستند ، مگر آنكه خداى تو بخواهد ! و اين عطاء و موهبت خداوندى بريده شدنى نيست . »
در اين آيات مباركات مىبينيم كه توقّف و درنگ اشقيا را در آتش به طور جاودان و هميشگى مقرّر مىدارد ، و همچنين توقّف و درنگ بهشتيان را در بهشت به طور جاودان و هميشگى معيّن مىدارد . و در هر دو مورد تصريح مىكند كه اين دوام و بقاء تا وقتى كه آسمانها و زمين باقى است ، باقى خواهد بود . و نيز در هر دو مورد تصريح مىنمايد كه اين خلود ، منوط و مربوط به مشيّت و خواست خداوند است ؛ و چنانچه او بخواهد كه هر طائفه از محلّ خود خارج شوند ، خارج خواهند شد .
معلوم است كه نه عقلًا و نه شرعاً بهشتيان هيچ گاه از بهشت خارج نمىشوند ، و بنابراين ، استثناء
إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ
دربارهء سُعَداء ، دلالت بر تحقّق و وقوع خارجى خروج آنها نمىكند ، بلكه اين استثناء فقط براى افادهء قهّاريّت و سلطنت مشيّت حضرت حقّ است سبحانه و تعالى . يعنى هميشه اراده و خواست خداوند متعال مقدّم و حاكم