« و براى ما هيچ شافعى از شفاعت كنندگان نيست ، و هيچ دوست مهربانى نيست . »
اينها و نظائر آن از آيات كريمهء قرآنيّه ، نفى وقوع شفاعت و تأثير وسائط و اسباب را در روز قيامت مىكند .
اثبات شفاعت خوبان در قرآن كريم
در مقابل اين دسته از آيات كه بطور كلّى و قطعى ، نفى شفاعت را مىكند ، آيات ديگرى در قرآن كريم داريم كه بدون شكّ إجمالًا اثبات شفاعت را مىنمايد :
مثل گفتار خداى تعالى :
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا شَفِيعٍ أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ
« 1 » .
« خدا آن كسى است كه آسمانها و زمين و هر چه كه ميان آن دو است را در مدّت شش روز آفريد ؛ و پس از آن بر عرش استيلا يافت . براى شما غير از او هيچ صاحب اختيارى و هيچ شافعى نيست ! آيا شما متذكّر نمىشويد ! ؟ »
و مثل گفتار ديگرش :
لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ
. « 2 »
« غير از خداوند براى آنها صاحب اختيار و شفيعى نيست . »
و مثل گفتار دگرش :
قُلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَمِيعاً
. « 3 »
هامش
( 1 ) آيه 4 ، از سورهء 32 : السّجدة
( 2 ) قسمتى از ايهء 51 ، از سورهء 6 : الانعام
( 3 ) صدر آيه 44 ، از سورهء 39 : الزُّمَر