نيست .
وعيديّه كه منكر شفاعت دربارهء گناهكاران هستند ، به چند وجه استدلال نمودهاند :
اوّل : گفتار خداى تعالى :
ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ
« 1 » .
چون در اين آيه ، خداوند تعالى نفى شفاعت را دربارهء ستمگران نموده است ؛ و فاسقان از ستمگران هستند .
جواب آنكه : خداوند نفىِ شفيعِ مُطاع را كرده است ، و ما هم اين را قبول داريم و در آخرت شفيع مُطاع نيست ؛ چون مُطاع فوق مُطيع است و خداوند تعالى فوق هر موجودى است و كسى بالاى او نيست .
و از نفى شفيع مُطاع ، نفى شفيع مُجاب لازم نمىآيد .
و از اين گذشته چرا مراد از ستمگران در اينجا خصوص كافران نباشند ، به جهت جمع بين ادلّه ؟
دوّم : گفتار خداى تعالى :
وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ
« 2 »
براى ظالمان هيچ يار و ياورى نيست ؛ و اگر براى فاسق ، رسول الله شفيع گردد يار او مىباشد .
سوّم : گفتار خداى تعالى :
وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ
. « 3 » و
يَوْماً
هامش
( 1 ) ذيل آيه 18 ، از سورهء 40 : غافر
( 2 ) ذيل آيه 270 ، از سورهء 2 : البقرة
( 3 ) قسمتى از آيه 123 ، از سورهء 2 : البقرة