« عبد الله بن عُمر به من گفت : من از اين مرد أصلع پيروى ميكنم ؛ ( مراد از اصلع حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام است چون اصلع به كسى گويند كه جلوى سرش مو نداشته باشد و حضرت أمير اينطور بودند ) چون او اوّلين كسى است كه ايمان آورده است و پيوسته حقّ با اوست و من از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم شنيدم كه در تفسير اين آيه
أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ
ميگفت : مردم همگى به روى خود به زمين افتادهاند غير از علىّ بن أبى طالب . »
و دربارهء آيه مباركه :
وَ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّراطِ لَناكِبُونَ
. « 1 »
« و آن كسانى كه به آخرت ايمان نمىآورند از جادّه و صراط كنار مىافتند و خارج ميشوند » ، در « غاية المرام » از طريق عامّه سه حديث و از طريق خاصّه چهار حديث آورده است كه مراد از صراط ولايت اهل البيت است . و ما در اينجا از هر كدام از آنها يك روايت مىآوريم : امّا از طريق عامّه :
إبراهيم بن محمّد حَمَوى با إسناد خود از سعد بن طَريف از أصبغ بن نُباتهء از أمير المؤمنين عليه السّلام در گفتار خداى تعالى :
وَ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّراطِ لَناكِبُونَ
روايت كرده است كه آن حضرت فرمودند : عَنْ وَلَايَتِنَا « 2 » « مراد از پرت شدن و خارج شدن از صراط ، خارج شدن از ولايت ما اهل بيت است . »
و امّا از طريق خاصّه محمّد بن عبّاس بن ماهيار در تفسير خود
هامش
( 1 ) آيه 74 ، از سورهء 23 : المؤمنون
( 2 ) « غاية المرام » ص 263 ، باب 56