لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً
. « 1 »
« و روزى ميرسد كه ما در آن روز ، كوهها را سير ميدهيم و ميگردانيم ، و تو اى پيامبر ! زمين را ظاهر و روشن مىبينى ! و ما همهء مردم را حشر مىكنيم و از يك نفر از آنان دريغ نمىنمائيم .
و تمام مردم به صورت صفّ در پيشگاه پروردگار تو عرضه ميشوند و به آنان چنين خطاب مىشود كه : شما در نزد ما تنها آمدهايد به همان قسمى كه ما در وهلهء اوّل شما را آفريديم ؛ بلكه شما چنين پنداشتيد كه ما براى شما وعده گاهى قرار نداديم !
و كتاب و نامهء عمل را قرار ميدهند ، پس تو اى پيامبر ! مىبينى كه مردم مجرم از آنچه در آن موجود است به دهشت و وحشت مىافتند ! و ميگويند : اى واى بر ما ! چه شده است كه اين كتاب از ضبط و ثبت هيچ كوچك و بزرگى دريغ ننموده است و همه را إحصاء و شمارش كرده است ! و آن اعمالى را كه بجاى آوردهاند همه را حاضر مىنگرند . و پروردگار تو به أحدى از مردم ستم روا نميدارد » .
انسان بهشت يا جهنّم را بدست خود بوجود مىآورد
تمام اعمالى را كه انسان انجام داده ، خودش انجام داده است ؛ و عين آنها در برابرش حاضر است .
آنوقت همه ميدانند كه پروردگار ظلمى ننموده ؛ و اين أعمال به اين صورتهاى قبيحه و زننده ، عين اعمالى است كه به دست خود انسان انجام گرفته و انسان پيش فرستاده است ؛ جهنّم را به دست
هامش
( 1 ) آيات 47 تا 49 ، از سورهء 18 : الكهف