عمران ميگويد : به حقّ خود او ، ترا سوگند مىدهم كه چنين گفت ؟
جدّ من ميگويد : آرى ! به حقّ او سوگند ميخورم كه چنين گفت !
عمران خود را روى عتبهء در مىاندازد و مشغول بوسيدن مىشود . و به مدير عامل خود در صيد ماهىهائى كه با زورقها ميگرفتند و صيد ميكردند حواله كرد كه شصت دينار به جدّ من بدهند .
مجلسى ميگويد : رواقِ معروف به رواق عمران را در نجف اشرف و كربلاى معلّى بنا نمود و اين دو رواق در مشهدين شريفين ، از آثار اوست . « 1 » »
يا على گر به حشر ، قنبر تو سايه بر گبر محشر اندازد * جاى دارد كه ابر رحمت گبر ، سايه بر اهل محشر اندازد
اشعار ابن أبى الحديد در مدح أمير المؤمنين عليه السّلام
هُوَ النَّبَأُ الْمَكْنونُ وَ الْجَوْهَرُ الَّذى * تَجَسَّدَ مِنْ نورٍ مِنَ الْقُدْسِ زاهِرِ ( 1 )
ألا إنَّما الإسْلامُ لَوْ لا حُسامُهُ * كَعَفْطَةِ عَنْزٍ أوْ قُلامَةِ حافِرِ ( 2 )
ألَا إنَّما التَّوْحيدُ لَوْ لا عُلومُهُ * كَعَرْضَةِ ضِلّيلٍ وَ نَهْبَةِ كافِرِ ( 3 )
صِفاتُكَ أسْماءٌ وَ ذاتُكَ جَوْهَرٌ * بَرىُّ الْمَعانى مِنْ صِفاتِ الْجَواهِرِ ( 4 )
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » طبع كمپانى ، ج 9 ، ص 681 و 682