آن عارف سجّاد كه خاك درش از قدر * از كنگرهء عرش برافزود علىّ بود
چندانكه در آفاق نظر كردم و ديدم * از روى يقين در همه موجود علىّ بود
اين كفر نباشد سخن كفر نه اينست * تا هست علىّ باشد و تا بود علىّ بود « 1 »
و نيز دربارهء آن حضرت گفته است :
رومى ! نشد از سرّ علىّ ، كس آگاه * زيرا كه نشد كس آگه از سرّ إله
يك ممكن و اين همه صفات واجب * لا حَولَ و لا قُوّةَ إلّا بِالله « 2 »
ولايت كلّيّه و تحقّق أمير المؤمنين عليه السّلام به وجه اللهى
و نيز شيخ كاظم ازرى سروده است :
لَمْ تَزَلْ عِنْدَهُ مَفاتيحُ كَشْفٍ * قَدْ أماطَتْ عَنِ الْغُيوبِ غِطاها ( 1 )
وَ اسْأَلِ الاعْصُرَ الْقَديمَةَ عَنْهُ * كَيْفَ كانَتْ يَداهُ روحَ غَذاها ( 2 )
وَ هوَ عَلّامَةُ الْمَلائِكِ فَاسْأَلْ * روحَ جِبْريلَ عَنْهُ كَيْفَ هَداها ( 3 )
أىُّ نَفْسٍ لا تَهْتَدى بِهُداهُ * وَ هوَ مِنْ كُلِّ صورَةٍ مُقْلَتاها ( 4 )
هامش
( 1 ) « ديوان شمس تبريزى » طبع انتشارات ادبيّه ( سنهء 1335 ) ص 174
( 2 ) همان مصدر ، ص 371