را عفو كنم اين عفو براى من موجب تقرّب و براى شما حسنهاى است . پس بنابراين عفو كنيد و از جرم ضارب چشم بپوشيد ، آيا دوست نداريد كه خداوند نيز از خطاها و گناهان شما درگذرد ؟
پس چه بسيار حسرت است براى كسى كه در غفلت بسر مىبرد اينكه عُمرش ، حجّت خدا عليه او باشد ، يا آنكه روزگار و ايامّش او را به شقاوت بكشاند .
خداوند ما را و شما را از افرادى قرار دهد كه هيچ رغبت و ميلى آنها را از اطاعت خداى تعالى باز ندارد ، و بعد از مردن هيچ نقمت و گرفتارى و عقوبتى بر آنها بار نشود ، پس حقّاً و صرفاً ما براى خدا هستيم و به خدا هستيم .
پس رو به حضرت امام حسن عليه السّلام نموده و فرمودند : اى نور چشم و اى فرزند من ! فقط يك ضربه در مقابل يك ضربه ؛ و در زياده روى گناه است ، و گناه مكن . »
اوّلًا چرا أمير المؤمنين عليه السّلام نسبت به قاتل خود تا اين سرحدّ ، شفقت و مدارا داشتند ؟
و ثانياً چرا حضرت امام حسن عليه السّلام قاتل را عفو ننمودند ، و او را به قصاص كشتند ؟
براى حلّ اين موضوع بايد گفت :
ميدانيم كه كارهاى أمير المؤمنين عليه السّلام بر محور تشفّىِ خاطرِ شهوى يا غضبى ، و يا بر اساس حسد و كينه و طمع و بخل دور نميزده است ، بلكه تمام افعال آن امامِ راستين طبق عدل و تقوى و
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 159
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٥٩