مقرّب هم با شهادت آنها شهادت ميدهند .
و اگر زبان مؤمن در آن حال بسته باشد ، خداوند پيامبر خود را از محتويات ضمير آن مؤمن آگاه مىكند ، پس رسول خدا بر آن گواهى ميدهد ، و بر اساس شهادت پيامبر علىّ و حسن و حسين - كه بر تمام آنها صلوات و رحمت خدا باشد - گواهى ميدهند ، و افرادى كه از فرشتگان حضور دارند آنها نيز گواهى ميدهند .
و چون پروردگار روح آن مؤمن را بسوى خود قبض كند ، آن روح را در بهشت مىبرد و در صورتى مثل صورت خود آن مؤمن قرار ميدهد بطورى كه در بهشت ميخورند و مىآشامند ؛ و چون روح تازه و شخص تازهاى از دنيا بر آنها وارد شود ، آنها را به همان صورتهائى كه در دنيا داشتند مىشناسد . « 1 »
و نظير اين روايت را با سند ديگر كلينى در « كافى » از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند . « 2 »
و نيز در « كافى » از علىّ بن إبراهيم از پدرش از حسن بن محبوب از أبى ولّاد حنّاط روايت مىكند كه ميگويد من به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم : فدايت شوم ، چنين روايت مىكنند كه ارواح مؤمنين پس از مرگ در سنگدانهاى مرغان سبزى كه در حول عرش در پروازند قرار دارند .
حضرت فرمودند :
هامش
( 1 ) « أمالى » طوسى ، جزء چهاردهم ، طبع نجف ، ج 2 ، ص 33 و 34
( 2 ) « فروع كافى » ج 1 ، طبع سنگى ، ص 67