قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ : إنَّ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ شَنَفَا الْعَرْشِ ، وَ إنَّ الْجَنَّةَ قَالَتْ : يَا رَبِّ ! أَسْكَنْتَنِى الضُّعَفَآءَ وَ الْمَسَاكِينَ ! فَقَالَ اللهُ لَهَا :
أَ لَا تَرْضَيِنَّ أَنِّى زَيَّنْتُ أَرْكَانَكِ بِالْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ ! قَالَ : فَمَاسَتْ كَمَا تَمِيسُ الْعَرُوسُ فَرَحاً . « 1 »
« رسول خدا فرمودند : حسن و حسين دو گوشوارهء عرش خدا هستند ، و بهشت به پروردگار عرضه داشت : اى پروردگار من ! مرا محلّ تمام ضعفاء و مسكينان قرار دادى !
از طرف پروردگار خطاب آمد : اى بهشت راضى نيستى كه من اركان تو را به حسن و حسين زينت دادهام ؟ در اينحال چنان بهشت به خود باليد و افتخار نمود ، مانند باليدن عروس به خودش از شدّت فرح . »
و بر همين اساس است كه در قتل آن حضرت آسمان خون باريد و خاك تبديل به خون شد .
در قتل سيّد الشّهداء خاك تبديل به خون شد
چنان كه از امِّ سلَمه مروى است كه : رسول خدا شبى از ما غائب شد در مدّت طويلى و سپس آمد به نزد ما ، و ديديم آن حضرت گردآلود و با موهاى ژوليده مراجعت كرده و در يك دست خود چيزى دارد كه انگشتها را بسته است . عرض كردم : يا رسول الله چرا شما را بدين وضع پريشان غبارآلود و ژوليده مىبينم ؟
هامش
( 1 ) « إرشاد مفيد » در باب طَرْفٌ من فضآئل الحسين عليه السّلام ، و از طبع سنگى ص 272