قَالَ : مَجَالِسُ الذِّكْرِ . « 1 »
« زماني كه مرور كرديد به باغهاى بهشت ، در آن بگرديد و استفاده كنيد از ميوههاى آن ! عرض كردند : مراد از باغهاى بهشت چيست ؟ فرمود : مجالس ذكر خداوند عزّ و جلّ . »
و نيز از رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم روايت كرده است كه در وقتىكه عَبادة بن صامت را براى جمعآورى صدقات فرستادند به او گفتند :
اتَّقِ اللهَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ ، لَا تَجِئْ يَوْمَ الْقِيَمَةِ بِبَعِيرٍ تَحْمِلُهُ عَلَى رَقَبَتِكَ لَهُ رُغَآءٌ ، أَوْ بَقَرَةٍ لَهَا خُوَارٌ ، أَوْ شَاةٍ لَهَا تُؤَاجٌ !
فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللهِ ! أَ هَكَذَا يَكُونُ ؟ قَالَ : نَعَمْ وَ الَّذِى نَفْسِى بِيَدِهِ إلَّا مَنْ رَحِمَ اللهُ .
قَالَ : فَوَ الَّذِى بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَا أَعْمَلُ عَلَى شَىْءٍ أَبَدًا « 2 » .
« رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم به عبادة بن صامت گفتند : اى أبو وليد از خدا بترس ! در روز قيامت بر گردن خود شترى را حمل نكنى كه پيوسته نعره كشد ، يا گاوى را كه صداى خود را بلند كند ، يا گوسپندى را كه فرياد برآورد !
عباده گفت : اى رسول خدا آيا چنين هم مىشود ؟
رسول خدا فرمود : آرى سوگند به آن خدائى كه جان من در دست قدرت اوست ، مگر آن كسى كه مورد رحمت خدا واقع شود .
هامش
( 1 ) « إحيآء العلوم » ج 1 ، ص 30
( 2 ) « إحيآء العلوم » ج 2 ، ص 121