عباده گفت : پس سوگند به آن كسى كه تو را به حقّ مبعوث گردانيده است من ديگر ابداً اخذ صدقات نخواهم نمود . »
رسول خدا ميخواهند به عبادة بفهمانند كه اگر كسى در اخذ صدقات به مردم ظلم كند و بيشتر از مقدار معيّن بستاند يا از افرادى كه صدقه بر آنان تعلّق نمىگيرد صدقه بستاند ، اين عمل او در روز بازپسين به صورت شتر يا گاو و گوسفند نعره زنندهاى است كه به دوش خود حمل مينمايد . « 1 »
و نيز از رسول الله روايت مىكند كه :
رِيْحُ الْوَلَدِ مِنْ رِيحِ الْجَنَّةِ . « 2 »
« بوى فرزند متولّد شده ، از بوى بهشت است » .
هامش
( 1 ) ممكن است مراد از شتر يا گاو يا گوسفند نعره زننده در اين روايت ، اموالى باشد كه براى حكّام يا جمعآورى كنندگان صدقات ، مردم به عنوان هديه مىآورند كه بدينوسيله استمالت دل آنها را نموده و در اخذ صدقات آنطور كه بايد دقّت به عمل نياورند ؛ و شاهد بر اين روايتى است كه در « إحيآء العلوم » ج 2 ، ص 137 آمده است :
رَوَى أبو حُمَيدِ السّاعدىّ أنَّ رَسولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ بَعَثَ والياً عَلَى صَدَقاتِ الازْدِ ، فَلَمّا جاءَ إلَى رَسولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ أمْسَكَ بَعْضَ ما مَعَهُ وَ قالَ : هَذا لَكُمْ وَ هَذا لى هَديَّةٌ ، فَقالَ عَلَيْهِ السَّلامُ : أ لا جَلَسْتَ فى بَيْتِ أبيكَ وَ بَيْتِ امِّكَ حَتَّى تَأْتيَكَ هَديَّتُكَ إنْ كُنْتَ صادِقًا ؟ ثُمَّ قالَ : ما لى أسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ فَيَقولَ هَذا لَكُمْ وَ هَذا لى هَديَّةٌ ؟ ألا جَلَسَ فى بَيْتِ امِّهِ لِيُهْدَى لَهُ ؟
وَ الَّذى نَفْسى بِيَدِهِ لَا يَأْخُذُ مِنْكُمْ أحَدٌ شَيْئاً بِغَيْرِ حَقِّهِ إلّا أتَى اللهَ يَحْمِلُهُ ، فَلا يَأْتيَنَّ أحَدُكُمْ يَوْمَ الْقِيَمَةِ بِبَعيرٍ لَهُ رُغآءٌ أوْ بَقَرَةٍ لَها خُوارٌ أوْ شاةٍ تَيْعِرُ ؛ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ بَياضَ إبْطَيْهِ ثُمَّ قالَ : اللَهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ؟
( 2 ) « إحيآء العلوم » ج 2 ، ص 194