فرزندان غير آن شوهرها ميدهند ، و در حقيقت ارثيّه يتيمهاى آنها را صرف غير آنها مىنمايند . « 1 »
آياتى كه در قرآن كريم به روشنى دلالت بر تجسّم أعمال به صورتهاى ملكوتيّهء خود دارد ، يكى اين آيه مباركه است :
إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً
« 2 »
.
« آن كسانى كه اموال يتيمان را از روى ظلم و ستم ميخورند حقيقةً در شكمهاى خود آتش ميخورند ، و به زودى در سعير و آتش جهنّم خواهند سوخت . »
در اين آيه مباركه خوردن مال يتيم را از روى ستم ، خوردن آتش تعبير نموده است و بطور حصر ميفرمايد : فقط و فقط آتش ميخورند و شكمهاى خود را از آتش انباشته مىكنند .
و ديگر آيه :
وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ * يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ .
« 3 »
« آن كسانى كه طلا و نقره را اندوخته و ذخيره مىنمايند و در راه
هامش
( 1 ) « تفسير علىّ بن إبراهيم » طبع سنگى ( سنهء 1313 ) ، ص 370 و 371
( 2 ) آيه 10 ، از سورهء 4 : النّسآء
( 3 ) ذيل آيه 34 و آيه 35 ، از سورهء 9 : التّوبة