سرحدّ آورده كه باز هم براى خود عمرى پيش بينى مىكند و در صدد اخذ عطاى ديگرى است .
بارى ، اين نتيجهء عدم تربيت نفس انسانى به ادب الهى است كه حرص و آرزو در وجود او دامنش گسترده مىگردد و با طيف وسيعى رو به تزايد مىرود كه حدّ يَقِف ندارد .
امّا كسانى كه با ايمان به مبدأ ازلى و ابدى و گرايش به وجود سرمدى حضرت ذوالجلال والاكرام رخت خود را در جهان باقى مىبرند و دل به كلّيّت و ابديّت مىدهند و طبعاً با عمل صالح رفتار زندگى خود را بر اساس عدل و انصاف مىنهند ، پاداش آنها نزد خدا بوده و بطور هميشگى و مستمرّ به آنها خواهد رسيد ؛
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
« 1 »
پاداشى كه حدّ و حساب ندارد و در بهشت جاودان و عالم ابديّت ؛ از بهترين نعمت معنوى و حقيقى متمتّع خواهند بود ؛
فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ .
« 2 »
و روزى آنان از جانب پروردگارشان هر صبح و شام به آنها خواهد رسيد ؛
وَ لَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيها بُكْرَةً وَ عَشِيًّا .
« 3 »
تمثيل زندگى دنيا به نباتات سر سبز و خشكيدن آنها
خداوند پس از بيان اين پنج مرحله از زندگانى دنيا ؛ چون هر يك از آنها دستخوش زوال و بوار مىباشد و بالاخره چون سراب
هامش
( 1 ) آيه 25 ، از سورهء 84 : الانشقاق
( 2 ) ذيل آيه 40 ، از سورهء 40 : غافر
( 3 ) ذيل آيه 62 ، از سورهء 19 : مريم